پس
از آفرینش
آدمخدا گفت به او:
نازنینم آدم،با تو ر
ازی دارم ، اندکی پیشتر آی.
آدم آرام و نجیب آمد پیشزیر چشمی به خدا می نگریستمحو لبخند غم آلود خدادلش انگار گریست."
نازنینم آدم( قطره ای اشک ز چشمان خداون
برچسب:
نویسنده: پویان زارعیپور
تاريخ: چهارشنبه
17 بهمن
1397 ساعت: 5:24